Toen ik op oudjaarsavond een fortune cookie openbrak en het briefje las met de woorden “niets blijft hetzelfde” had ik niet kunnen bedenken dat er een pandemie zou uitbreken. Het is een immense ervaring voor mij als healer om te zien hoe de wereld omgeven werd met angst, verlies en frustratie wanneer ziekte en dood snel om zich heen grijpt. Zullen we nog een keer zoiets meemaken? Worden virussen gevaarlijker voor de mensheid?
 
Een tijd lang was de wereld stil en de afstand tot elkaar groot. Heel groot tijdens verlies, onzekerheid en angst. Een tijd waarop je meer dan ooit waarschijnlijk op jezelf bent aangewezen. Zoals elke crisis brengt het je dichterbij de kern. Dichterbij wat je echt wilt. Het maakt dat je andere keuzes gaat maken. Voor jezelf. Voor je omgeving. Voor de wereld om je heen.
 
Hoewel het zomer is, voelt het als lente. De regels versoepelen en er is meer mogelijk met voorzichtigheid. De rust maakt weer plaats voor meer beweging en levendigheid. De angst is er nog en iedereen gaat er anders mee om. Kan ook niet anders. Dit heeft iedereen geraakt. Ik voel zelf ook dat ik dichtbij mezelf wil blijven in de bewegingsruimte en prikkels die ik wil innemen. Het meeste wat ik voel dat het me heeft gebracht dat ik me bewust ben dat ik minder yang energie wil ervaren in mijn leven, en meer yin energie. Meer zachtheid waar ik behoefte aan heb..
 
Per toeval las ik over de lotusgeboorte. Nieuwe mensjes die nog even verbonden blijven aan de navelstreng en moederkoek totdat de baby zelf er klaar voor is om deze los te laten nadat ze deze wereld ingekomen zijn. Ik vond beelden van pasgeboren baby’s die nog de navelstreng vasthielden. Dat beeld raakte me. Een nieuw mensje die met een handje de fysieke navelstreng nog vasthoudt. Ook per toeval vond ik dat de geestelijk navelstreng in het Ohm-teken symbool staat voor het onbewuste stadium of droom-stadium. De verbinding tussen de schepping en God.
 
Koester je dromen. De wonderen zijn de wereld nog niet uit, zolang we er zijn.
 

Archief